Crisbecq en Azeville

Vragen over gevechten of operaties tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Moderators: Jasper, nicoleers

Plaats reactie
Gebruikersavatar
Dennis en Gerda
Forumlid
Berichten: 462
Lid geworden op: zo 07 sep 2008, 18:19
Aantal adoptiegraven: 11
Locatie: Brunssum
Contacteer:

Crisbecq en Azeville

Bericht door Dennis en Gerda » zo 28 jun 2009, 23:31

Wou dit verhaal toch met jullie delen, vond het zelf erg indrukwekkend en heb Crisbecq en Azeville al 2 keer bezocht.

Vooral in de sector van het 22e infanterie regiment ging de opmars zeer moeizaam. Daar langs het strand en verder landinwaarts bij de verdedigingswerken werd er koppig weerstand geboden door de Duitse eenheden. Na de pijnlijke mislukte aanvallen op Crisbecq en Azeville op 7 Juni, wachtte de regimentscommandant Kol. Hervey A. Tribolet opdat het 3e bataljon {minus K-Cie} zich ten westen van Ravenoville verzamelde als reserve eenheid, voordat er een nieuwe aanval zou worden ingezet. Gedurende de nacht echter trok het 3e bataljon verder en accepteerde de overgave van Taret de Ravenoville. K-Cie, versterkt met 4,2-inch mortieren, anti-tank kanonnen en zware miltrallieurs ging verder met de aanval op strand fortificaties verder naar het zuiden.

Om 10h00 op 8 Juni vielen het 1e en 2e bataljon wederom Crisbecq en Azeville aan. Op rechts dreef het 1e bataljon de vijand uit St.Marcouf, welke deze gedurende de nacht weer had ingenomen en trok verder richting Crisbecq. Net als op 7 Juni leiden A en B-Cie de aanval met C-Cie klaar voor een aanval door het midden. Om 13h30 begon een 20 minuten durende barrage van mortieren, marine en veld artillerie op Crisbecq in te beuken. Het werd voortgezet met een rollende barrage welke op zo’n 200 meter werd gevolgd door infanterie eenheden.
D-Cie zorgde voor dekkingsvuur met zware mitrallieurs. De opmars en het dekkingsvuur was goed gecoördineerd waardoor het bataljon de rand van de bunker complexen met weinig verliezen kon bereiken. A en B-Cie positioneerden zich op de flanken terwijl C-Cie door het midden oprukte en enkele stellingen opblies met behulp van pijpladingen.

Vervolgens ontwikkelde het gevecht zich net zoals de dag ervoor. De aanvalseenheden hadden al hun explosieven opgebruikt zonder de hoofdbunkers te vernietigen en raakten verwikkeld in nabij gevechten met de Duitsers in hun loopgraven. Het gehele bataljon werd onder vuur genomen door “Nebelwerfer”en door de kanonnen van Crisbecq en andere bunkers verder landinwaarts. Daarbij kreeg hun linkerflank ook nog eens een tegenaanval te verwerken. Terwijl de druk op links toenam, trok het bataljon zich terug onder de dekking van rook, net als de dag ervoor, naar de boomgaard ten noorden van Bas Village de Dodainville.
Na de eerste controle bleek het bataljon nog maar half zo sterk, maar gedurende de nacht vonden nog een groot aantal mannen hun weg terug naar hun eigen linie. Bij Azeville had het 2e bataljon ook zijn ervaringen van de 7e Juni herhaald en was terug gedreven door een tegenaanval.

Op 9 Juni werd de Azeville taak overgedragen aan het 3e bataljon {minus K-Cie}, welke weer landinwaarts was getrokken vanaf de Taret de Rave-noville. Het plan om Crisbecq in te nemen werd tijdelijk losgelaten, maar marine en veldartillerie bleef deze onder vuur nemen. Het fort van Azeville, ruwweg een cirkel, lag rond het oostelijk deel van de stad. Het bestond uit 4 grote betonnen bunkers welke gecamoufleerd waren als huizen. Ze waren uitgerust met 150mm kanonnen, gekoepelde machine geweren en ze waren onderling verbonden met overdekte loopgraven. De zuidelijke toegang werd verdedigd door kleinere in het voor terrein geplaatste mitrailieursnesten en mijnenvelden. Het gehele terrein was omgeven met verschillende soorten en diktes prikkeldraad versperringen. De wegen in de omgeving waren geblokkeerd.

Het 3 bataljon verzamelde zich +/- 100 meter ten zuidwesten van Azeville en om 11h00 trokken ze de frontlijn over ten zuidwesten van de stad. L-Cie ging verder naar het westen in een wijde boog om de stad in het westen binnen te trekken en zodoende eventuele vijandelijke reserve eenheden uit te schakelen welke deze kon hebben achter het front. I-cie bestaande uit 5 aanvalseenheden, ging noordwaarts binnen de cirkel van L-cie en trok over de frontlijn en door de velden om het fort van achteren aan te vallen. Het 22e veld artillerie bataljon vuurde 1500 salvo’s in de voorloop van de aanval. De cie begon met de oondersteuning van tanks, maar mijnen hielden deze met de uitzondering van 1 allemaal op. Tegen het middaguur kreeg de I-cie de buitenste mitrallieursnesten in het zicht. De manschappen deden geen poging om de mijnen te ruimen, maar nadat ze de prikkeldraad door knipten prikten ze zich een weg door de velden. Ze namen de mitrallieursnesten continue onder vuur en bliezen ze vervolgens op. Het vijandelijke vuur viel mee. De Duitsers hadden verzuimd om vrije schootsvelden te creeren en om e4en zuidwestelijke nadering tegen te gaan. I-cie concentreerde zich op de dichtstbijzijnde bunker. Eerst vuurden bazooka’s en de enigste tank vanachter een haag, maar ze bereikten niet meer dan het beton te schaven. Vervolgens werd een aanvals eenheid voorwaarts gestuurd om de achteringang op te blazen, welke zich iets terug getrokken van de wand bevond en daardoor niet direct onder vuur genomen kon worden. De eenheid werkte zich een weg naar voren leegde zijn vlammenwerpers en plaatste een pach-charge. Maar dit had geen effect, net als de 2e poging of de 3e keer met een zwaardere lading. In een laatste poging stuurde Kap Joseph T. Samuels {cdt I-cie} soldaat Ralph G. Riley naar de bunker met de laatste vlammenwerper om deze nog een paar keer te bestoken. Met de vlammenwerper op zijn rug, rende soldaat Riley 75 meter door vijandelijk vuur en liet zich in een krater vallen voor de dekking. De vlammenwerper werkte niet en hij bedacht wat nu de beste te nemen actie was. Hij opende de klep, hield een lucifer aan de monding en liet de brandende stroom richting de onderkant van de deur lopen. Net op dat moment werden zij onder vuur genomen van vijandelijke artillerie vuur vanuit Crisbecq en Kap Samuels dacht dat de aanval was mislukt. Opeens hoorde de sld Riley een ploppend geluid anders dan geweervuur om hem heen. Het werd bijna meteen gevolgd door enkele explosies in de bunker. De vijandelijke munitievoorraad ging af ten gevolge van het brandende stroompje van de vlammenwerper.
Snel daarna verscheen er een witte vlag en het vuren stopte. De achterdeur van de bunker ging open en er verscheen een Amerikaanse para officier met 2 Duitsers. De Duitse commandant gaf alle 4 de forten over met een garnizoen van 169 man. Dit met grote dank aan de heldendaad die soldaat Ralph G. Riley deed!

Vond het erg indrukwekkend en vond het wel gepast om hier te plaatsen.

Dennis en Gerda
http://www.theyfoughtforfreedom.nl" onclick="window.open(this.href);return false;

Gebruikersavatar
nicoleers
Moderator
Berichten: 1146
Lid geworden op: zo 13 apr 2008, 22:05
Aantal adoptiegraven: 2
Aantal geadopteerde namen:: 2
Locatie: Berg en Terblijt (L)

Re: Crisbecq en Azeville

Bericht door nicoleers » zo 28 jun 2009, 23:58

:D Hoi Dennis en Gerda

Super mooi verhaal. en ook zeer indrukwekkend wat Ralph G Riley deed met zijn vlammenwerper.

Gr Nico
Vrijheid is niet vanzelfsprekend

Gebruikersavatar
Jasper
Moderator en Projectleider
Berichten: 2208
Lid geworden op: ma 10 sep 2007, 11:00
Aantal adoptiegraven: 5
Aantal geadopteerde namen:: 2
Locatie: Kaatsheuvel

Re: Crisbecq en Azeville

Bericht door Jasper » ma 29 jun 2009, 08:14

Geweldig verhaal, echt indrukwekkend.
You can lose an enemy, if you can make him a friend...

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast